آنچه امروز در جریان بازی ایران و کره جنوبی اتفاق افتاد قابل پیش بینی بود. از دید یک تماشاگر حرفه ای فوتبال باید اعتراف کنم که فرصت طلایی موفقیت از دست علی دایی پرید.
شاید تا دقیقه 80 این بازی بود که همه چیز به سود مربی با اراده و البته مغرور ایران پیش رفت و او نمای یک مربی مسلط را از خود نشان داد.
اما دقیقه 82 این بازی کابوس علی دایی بود. دایی نشان داد هنوز بر خلاف دوران حضور در تیم ملی ، مرد روزهای سخت مربیگری نیست.
تعویض های عجولانه ی دایی و حضور برهانی و اکبرپور در حالی اتفاق افتاد که این تغییر نفرات ضریب خطر را برای تیم ملی ایران به شدت بالا برد.
این دو تعویض بیشتر نتیجه احساساتی شدن دایی بود تا حسابگری و دلایل فنی. حضور برهانی در زمین به جای هاشمیان می توانست دقیق 70 بازی اتفاق بیفد و تیم ایران در ضد حمله ها زهردار تر عمل کند.
تعویض شجاعی نیز چندان صحیح به نظر نمی رسید. تغییر باقری و حضور شجاعی در پست باقری شاید توان هافبک کند و سنگین ایران را بالاتر می برد.
در همین حال خلا مهدوی کیا ، خسرو حیدری و جباری و حتی تیموریان نیک بخت احساس می شد. ما همچنان از نبود نابغه هایی چون علی کریمی بی بهره ایم. مردان لحظات سرنوشت ساز.
به هر حال فرصت جبران همچنان باقی است. شاید این تساوی علی دایی را هشدار بنماید و شرایط تیم ملی ارتقا یابد. باید همچنان از تیم ملی حمایت تمام عیار نمود.

 

منبع: جمهور