«این دانشجو از میرحسین خواست به صراحت، قانون رفع تبعیض زنان در دولت احتمالی خود را تایید یا رد کند ... میرحسین گفت: این سوالها غیرعلمی است».
وی ادامه داد: «... هر قانونی در کشور از نظر محتوا به شکلی باشد که وجدان عمومی با آن سازگار نباشد، به متحول کردن آن قانون میپردازیم. این یک فرایند است و دولت در آن نقش دارد و اگر حس کردیم در این بین تبعیض وجود دارد و از ما سوال میکنید که آیا به تغییر لوایح و ارائه آنها به مجلس اقدام خواهید کرد، جواب من آری است اما اگر سوال شما تغییر قوانین است، جواب من این است که در این باره اختیاری نداریم و این کار را نمیتوان انجام داد». [آفتاب]
جملات بالا به صرحت بیان کننده دقت نظر و شفافیتی است که باید از هر کاندیدای ریاست جمهوری انتظار داشت. موسوی در پاسخ به سوالی در مورد تایید و یا رد قوانین تبعیض آمیز در دولتش، سوال را غیر علمی می داند.
طبق قانون پیشنهاد هر تغییری در قوانین یا به صورت لایحه از سوی دولت و یا به شکل طرح از سوی بخشی از نمایندگان به مجلس ارائه می گردد و تایید و رد آن در ابتدا با اکثریت نمایندگان مجلس، سپس شورای نگهبان و در نهایت مجمع تشخیص مصلحت است.
به همین دلیل میرحسین تنها به این نکته تاکید می کند که برای رفع تبعیض به ارسال لایحه به مجلس اقدام خواهد نمود و بیش از این را نمی توان از دولت انتظار داشت.
این رفتار و نگرش موسوی است که او را در میان دیگر کاندیداهای موجود شاخص می کند. در عین حال که به حامیان وی این پیغام را خواهد داد که از میرحسین تنها باید در چهارچوب قوانین انتظار داشت.
به هر حال گذر از دولت فعلی شاید دو حسن بسیار مهم را داشته باشد: برخورداری از دولتی که در چارچوب فوانین موجود رفتار خواهد کرد و قطعن ادبیات متفاوتی از دولت نهم را در پیش خواهد گرفت.
همچنین اگر دولت نمی تواند در دفاع از حقوق شهروندان نقش تعیین کننده ای ایفا نماید حداقل به عنوان عامل ضایع کننده و اهرم فشاری مضاعف عمل نخواهد کرد.
در اولین روزهای اعلام رسمی کاندیداتوری میر حسین موسوی خبری از سوی رسانه های اقتدارگرایان منتشر شد که در آن به جلسه مشترک مهندس موسوی و برخی از اعضای نهضت آزادی و نیروهای ملی و مذهبی اشاره شده بود.
آن خبر با تکذیب میرحسین موسوی در عین تمجید از شخصیت و دینداری و حس خلق فعالان ملی مذهبی و اعضای نهضت آزادی همراه شد.
پس از آن در سناریویی دیگر به نقل از زهرا مصطفوی، دختر امام خمینی نقل شد که به علت همکاری مهندس موسوی با نهضت آزادی ها، جمعیت زنان انقلاب اسلامی در حمایت از موسوی تجدید نظر خواهند کرد. خبری که با واکنشی تند دختر امام تکذیب و سایت منتشر کننده -بازتاب- مجبور به عذرخواهی شد.
جالب آنکه خبرگزاری فارس چندی بعد با انتشار تکذیبیه این خبر اقدام به انتشار آن به عنوان یک خبر پر اهمیت نمود. خبری که همچنان در صفحه اول قابل مشاهده است. در همین حال در اکثر سخنرانی های موسوی توسط نیروهای هوادار احمدی نژاد از نسبت ایشان با نیروهای ملی و مذهبی سوال می گردد.
در پی آن رسانه های اقندارگرا نیز معمولن با پر رنگ نمودن این بخش از سخنان موسوی ضمن تحت الشعاع قرار دادن انتقادات نسبت احمدی نژاد، در پی حاشیه سازی برای ایشان هستند. باید پذیرفت نیروهای ملی و نهضت آزادی ایران در میان جوانان و طبقه متوسط از جایگاه و پایگاه خاصی برخوردارند و تاکید مستمر بر دوری از این جریان سیاسی به سود موسوی نخواهد بود.
مدیران ستاد موسوی بهتر است دقت نمانید و این نکته را به ایشان یادآوری کنند که سکوت در اینباره و حتی حمایت از فعالیت آزاد جریانات ملی می تواند پروژه ی تخریبی را که به سبک و سیاق روشهای حسین شریعتمداری در کیهان بسیار شبیه است را خنثی کند.
دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در اعتراض به پخش گزینشی صحبت های دانشجویان در برنامه منطقه آزاد شبکه سه سیما از برگزاری و ضبط این برنامه جلوگیری نمودند.
دانشجویان با شعارهای «بیرون ، بیرون» خطاب به برگزار کنندگان این برنامه و همچنین «دانشگاه تریبون شما نیست» و «مرگ بر جیرخواران دولت» اعتراض خود را به جهت گیری های این برنامه تلویزیونی نشان دادند. تجمع دانشجویان پس از خروج عوامل این برنامه با شعار علیه برخی عوامل بسیج همچنان ادامه داشت. [فیلم]
به هیچ عنوان دور از ذهن نیست، ضبط این برنامه در دیگر دانشگاه ها نیز با واکنش های مشابهی روبرو گردد. در این روزها منتقدین دولت به شدن نسبت به جهت گیری های صدا و سیما در حمایت از دولت نهم و تخریب اصلاح طلبان معترض هستند.
این اعتراضات پیش از این با تجمع هواداران میر حسین موسوی در مقابل صدا و سیمای در تهران به شکل علنی نشان داده شده بود.
یادداشت «گربه های ایرانی و دولتی برای آشتی» که در ضمیمه ی روزانه روزنامه اعتماد امروز دوشنبه 28 اردیبهشت چاپ شده در اینجا بخوانید.
«جشنواره فیلم کن پس از چند سالی غیبت فیلم های ایرانی این بار فیلمی از بهمن قبادی را در بخش مسابقه خود می بیند. شاید ذهن های خلاق و کمی خیال پرداز این را نشانه یی بدانند از حضور دوباره ایران در عرصه جهانی؛ نشانه یی از آشتی دولتی که تا چند ماه دیگر سکان هدایت ایران را برعهده خواهد گرفت با جهانی که چند سالی است برای فشار و محصور کردن ایران همه تلاش خود را به کار بسته است.» [ادامه مطلب]
روزنامه یاس نو تنها پس از انتشار اولین شماره ی خود از انتشار شماره بعدی خود منع شد. سایت نوروز در اینباره می نویسد:
«شماره دوم روزنامه یاس نو توسط تیم تحریریه این روزنامه آماده گردیده بود و تمامی صفحات جهت انتشار به چاپخانه ارسال شده بود که دبیرخانه هیات نظارت بر مطبوعات با ارسال نامه ای به محل چاپ روزنامه یاس نو به همراه چند مامور جلوی انتشار شماره دوم این روزنامه را گرفت.»
باید امیدوارم بود که انتشار این روزنامه با مانعی جدی روبرو نگردد.در غیر آن صورت اصلاح طلبان و خصوصن میرحسین موسوی از داشتن روزنامه ای حرفه ای که می توان برای آن مقبولیت بالایی در میان خوانندگان مطبوعات پیش بینی نمود، محروم خواهند شد.
این اتفاق یادآور روزهای تلخ گذشته است. همان روزی که 15 روزنامه در یک زمان تعطیل شدن. تعطیلی فله ای مطبوعات. یا روز نکبت مطبوعات و آزادی در ایران. آیا این امید تازه به همین زودی به یأس تبدیل می شود؟
